het laatste bericht

Iedereen is weer goed thuisgekomen en een beetje gewend. De paarden zijn al wat afgetraind en dankzij Daniëlle en Anja hoefden ze niet terug te open maar mochten ze in twee etappes in de trailer. Vanavond nog met Rigr, Brunnur en Vala afgesloten met een dazenrit.
Wij hebben van alle leuke reacties genoten en dankjewel voor alle belangstelling.

aangekomen

Rond vijf uur vanmiddag was er champagne en gebak. Ze zijn er!!!!!!

over de grens

We vertrokken en om 14.30 uur passerden we de Zwitserse douane. Eerst de Duitse douane, die echt veel moesten lezen, en daarna de snellere Zwitsers. Over de grens hebben we een pauze gehad lekker iets gedronken, en een aantal mensen gebeld. s'avonds stonden we weer bij een paardenbedrijf met goede wei, en Anja is gekomen vanuit Brunnaderm met eten. Na een gezellige avond komen we nu echt morgen aan op het WK.

contact gehad

Direct nu nog uit Duitsland. De paarden zijn goedgekeurd en alles wordt ingepakt. Over anderhalf tot twee uur zijn we de grens overbij Emmishofen.

de achttiende dag

Vandaag was er toch een poging om redelijk vroeg te starten, en gelukt! De rit ging over prachtige paden en als mijlpaal zagen we ook de Bodensee. 10 km voor de grens zijn we gestopt bij alweer hele vriendelijke mensen met een flinke wei voor de vier ruinen. Dit keer is het een manege, Reithof Hegge met veel weiland.
s'Avonds lekker ge-bbq'd en weer lekker geslapen.
Deze zijn inmiddels zo ver dat ze altijd bij elkaar kunnen, dat scheelt wat bouwen. Morgen worden ze dan echt gekeurd en tölten we de grens over. (Het zal wel aan de hand zijn met puzzelende douanes over alle papieren, maar ja).

de zeventiende dag

Deze dag begon met het wachten op Toy. Eerst bellen en om twaalf uur was hij er. Atli en Rigr kregen nieuwe schoenen en de rest stond nog goed.
Pas om 15.30 begon derit, maar toch nog 35 km gehaald en precies binnen het goede district voor de veterinaire keuring in verband met de Zwitserse grens. Al weer hebben de paarden een grote wei met een beekje. Hans van Jorien heeft op aanraden van Toy klei uit de beek gehaald om de paardenbenen te koelen. Dit is in deze situaties beter dan gelei. Helaas heb je natuurlijk niet altijd een beek met klei.
Deze dag heeft Hans ook voor de tweede keer zijn muzikale talenten ontwikkeld. Hij speelde trekzak bij de paarden in de wei. Dit heeft hij jammer genoeg nog maar 1 keer meer gedaan, eergisteren heeft hij iedereen om 9.00 in de ochtend wakker gemaakt.
Maar misschien komt het in de laatste dagen nog meer voor.
We staan weer bij een koeienboer met veel kalfjes en een dorp van 4 huizen. Morgen gaan we de grens over als alles meezit.

de zestiende dag

Deze dag ging et allemaal prima, alleen trapte Atli zijn ijzer doormidden. Het bleef wel goed zitten zodat we nog wel een stukje konden rijden. We zitten nog maar 84 km van de Zwitserse grens en gelukkig komt Toy of Antoine om Atli weer goed te zetten en Rigr een hele nieuwe outfit aan zijn voeten te doen. Hij loopt namelijk nog op gewone ijzers en krijgt dan van Toy ook speciaaltjes.
We zitten weer bij een koeienboer die in eerste instantie nee zei omdat hij dacht dat zijn gras te hoog zou zijn. Daar hebben de paarden toch erg weinig moeite mee, die arme harde werkers.
Hans en Jorein hebben lekkere wraps gemaakt en weer lekker onder de overkapping, eten en een biertje.

de vijftiende dag

Deze dag met wel weer goede paden hebben we zeker in het begin veel gelopen, omdat de paarden wat moe waren. Ook kwam er regelmatig een bui van boven, maar we kwamen gestaag dichter bij het eindpunt. De opdracht voor Hans en Jorien was deze keer: zoek een boer met een goede wei en een overkapping. Maar goed ook want s' avonds regende het ook.
Dat was gelukt, de overkapping was zo groot dat we er ook onder konden slapen. Alleen Hans en Jorien hebben nog een tentje opgezet.
Dit keer was het weer een vriendelijke oude koeienboer waar we geslapen hadden.

de veertiende dag

Op de Wiesenhof was het erg gezellig, en we zijn erg verwend maat laat vertrokken. De tocht ging dertig km door het Zwarte woud zonder mogelijkheden voor de auto om nog bij de groep te komen. Dus gingen de spullen van Toy in een rugzak mee. In het eerste gedeelte moest er veel gelopen worden en wel vrij stijl omhoog. Daarna was het lekker in de versnelling. Toch was de lunch wat later dan gepland, rond vijf uur kwamen we aan.
Met verrassing want daar stond Mayel met Annet en Marlies. Subtiel Jorien uitgehoord en precies op de goede plek.
De lunch was een diner geworden bij een gasthaus voor paarden en mensen. Atli en Rigr(nu dikke vrienden) en Brunnur en Andvari ieder een halve ha.
Die mensen hadden zelf Schwardzwalder paarden, ook koudbloed en erg mooi om te zien.
We hebben heel gezellig met zijn tienen gegeten, Klaartje en haar moeder waren er ook, en pas om half tien werd vertrokken naar de slaapplaats.
Daar hadden Jorien en Hans de tenten vast opgebouwd en die mensen hadden een kamvuur aangelegd. Biertje slapen en morgenvroeg weer op pad.

de dertiende dag

Op deze dag zijn er weer mooie paden gereden en zijn in de pauze Carla en Andvari bijgekomen. We moesten door Karlsruhe en dat ging vrij gemakkelijk. Het einddoel van vandaag was de Wiesenhof. Dat was voor de paarden een redelijk comfortabele dag van maar veertig km. Bij aankomst hadden ze krijtbord volgeschreven om ons te verwelkomen (zie foto) en we hadden daar in het gastenhuis een heerlijke maaltijd. Het was erg leuk om klaartje weer te zien, die gewoon vrolijk en gezellig was, en om zelf te zien dat het best goed met haar ging. Wij danken Hjerke en Marcus voor hun gastvrijheid en gezelligheid, de geweldige douche en lekker eten. Nu kunnen we er weer even tegen aan!